Geri

İNFÂK

- Osman Nûri Topbaş

..:: 1 ::..

   Kur'ân-i Kerîm'de 200 yerde zikredilen infâk, malin ve canin Allâh'a adanisidir. Buna göre müslüman da, hem varligini hem de canini Allâh'a adayan insandir.
   Ikinci Akabe bey'atinde Abdullâh bin Revâha:
   "-Yâ Rasûlallâh! Rabbin ve senin için sartlarin nedir?" demisti.
   Rasûlullâh -sallâllâhü aleyhi ve sellem- buyurdu ki:
   "-Rabbim için sartim, O'na ibâdet etmeniz, O'na hiçbir es tutmamanizdir! Kendi hakkimdaki sartim da, canlarinizi ve mallarinizi nasil müdafaa ediyorsaniz beni de öyle korumanizdir."
   Tekrar soruldu:
   "-Böyle yaparsak bize ne vardir?"
   Cevâben O:
   "-Cennet vardir!" buyurdu.
   Bunun üzerine orada bulunanlar da:
   "-Ne kârli alis-veris! Bundan ne döneriz, ne de dönülmesini isteriz!" dediler.
   Iste bu muhâvereden sonra su âyet-i kerîme inzâl buyuruldu:
   "Allâh, mü'minlerden, mallarini ve canlarini, kendilerine (verilecek) cennet karsiliginda satin almistir..." (et-Tevbe, 111)
   Bu âyet-i kerîmede, nefsin ve mallarin Allâh'a satilisi ve adanisi vardir.
   Cân, gâzî ve sehîdlikle satilir.
   Iste Islâm'in ilk mübârek sehîdesi Sümeyye Hatun!.. Ne kadar ulvî bir îmân heyecaniyla canini Allâh yolunda infâk etti. Artik o, cenneti satin almis ve kiyâmete kadar gelen mü'minlerin gönüllerinde taht kurmus olarak ebedî mükâfâtinin verilecegi âni bekliyor. Demek ki, canimizla, malimizla infâka yönelmeliyiz.
   Dev bir Rusya haritasi içinde bir nokta kadar olan Çeçenistan, can ve malin infâki neticesinde te'yîd-i ilâhîye mazhar oldu. Koca Rus ordusu da, ebâbîl kuslarinin perîsân ettigi fil ordusunun hazîn âkibetine dûçâr oldu.
   Çanakkale harbinde de Türk ordusunun atacak barutu kalmamasina ragmen müsahhas can ve mal infâki yasandigi için zafer müyesser olmustu. Târîhte böyle misâller çoktur.
   Malin satilmasi ise infâk terimiyledir. Cenâb-i Hakk, müttakîlerin vasiflarini sayarken:
   "Kendilerine verdigimiz riziktan Allâh yolunda infâk ederler." (el-Bakara, 3) buyurmaktadir.
Allâh için vermenin umûmî ismi olan sadaka ve infâkin nev'i çoktur.
   Sadaka ve infâk, var olani vermekten baslar. Buna göre yarim hurma dahî infâktir. Kulu cehennem atesinden muhâfaza eder. Dolayisiyla Rasûlullâh -sallâllâhü aleyhi ve sellem- her mü'mini zengin görür. Çünkü O, hadîs-i serîflerinde mü'mindeki tekbîr, tevhîd, emr-i bi'l-ma'rûf, mazlûma yardim, mü'mini tesellî, muzdarip gönülleri sevindirme, yoldan eziyet verici seyleri izâle, hasta ziyâreti v.b. husûslarin birer sadaka oldugunu buyurur.
   Bu itibarla asil zenginlik, gönüldeki kanâatledir. Herkes, kanâati kadar zengindir.
   Gönlü zengin kimselerin ise, bir tebessümü bile sadaka yerine geçer. Çünkü, gönül zengini, tebessümünün sevgisi ile ferâhtir ve etrafini da ferâhlatir. Ve gerçekten bu hâl, ne kadar güzel bir infâktir. Bunun aksi olarak gönül fakîri olanlari ise, hiçbir sey zenginlestiremez.
Demek ki hakîkî zenginlik, mal çoklugu degil, gönül zenginligi iledir. Gerçek mü'minler de, bu zenginlik nîmetine sâhib olup infâkda bulunanlardir. Infâk, bir mü'minin mükellef bulundugu digergâmlik ve duyarliligin en kâmil bir tezâhürüdür.
   Hazret-i Ömer -radiyallâhü anh-'in Sam'a gidisinde deveye binme sirasi kölesine geldiginde sehrin kapisina varmis olmalarina ragmen deveye israrla kölesini bindirmesi ve kendisi yaya, kölesi ise devenin üzerinde oldugu halde Sam'a girmesi, kâ'bina varilmaz bir infâk tezâhürüdür.
   Yine Hazret-i Alî -radiyallâhü anh- ile Fâtimatü'z-Zehrâ -radiyallâhü anhâ-, sadece iftâr edecek kadar yiyecekleri varken, üç gün üstüste miskîn, yetîm ve esîrin gelip Allâh rizâsi için istemelerine mukâbil iftarliklarini verip kendileri üç gün su ile oruç tutmuslardir ki, bu, ne ihtisamli bir infâk manzarasidir!
   Yine Yermuk Seferi'nde sehîd olmak üzere bulunan üç yarali mücâhide ayri ayri verilmek istenen suyu her biri digerine havâle etmis, neticede hiçbirine vefât etmeden yetisilip su verilememis ve hepsi son nefesinde bir yudum suya hasret olarak sehîd olmuslardir. Bir bardak su, ortada kalmistir.
   Bunlar, infâkin en yüksek derecesi olan îsârlardir.
   Îsâr, kendinden koparip verme, kendi hakkini kardesine devretme hâdisesidir ki, bugün cem'iyyetimizde yok denecek kadar azdir. Ancak zekâtin biraz daha ötesine gitmek, infâka daha fazla yer vermek tesvîk edilmeli ve bu is müesseselestirerek düzenli bir sekle konulmalidir. Bu müesseselerde ayni zamanda Islâm'a hizmet edecek gayretli insanlar yetistirilmelidir. Ayrica ümmet-i Muhammed'in istifâde edecegi hastanelerin, sifâhanelerin, muzdariplerin kalacagi huzûr evlerinin yapilmasi da, bugünkü toplum üzerine en ehemmiyetli bir vecîbedir.
   Infâkin, gerçek bir mü'minin tabîat-i asliyyesi olmasi zarûrîdir. Cenâb-i Hakk:
   "O takvâ sâhipleri ki, bollukta da darlikta da Allâh için infâk ederler; öfkelerini yutarlar ve insanlari afvederler. Allâh da, (bu sekilde davranan) ihsân sâhiblerini sever." (Âl-i Imrân, 134) buyurmaktadir.
   Rivâyete göre Câfer Sâdik Hazretleri'nin bir kölesi vardi. Kendisinin yakin hizmetlerini görürdü. Birgün köle, getirmis oldugu içi çorba dolu bir kâseyi kazârâ Câfer Hazretleri'nin üzerine döktü. Üstü basi çorbaya bulanan Câfer Hazretleri de, öfke ile kölenin yüzüne bakti.    Bunun üzerine köle:
   "-Efendim Kur'ân'da Hata! Yer imi tan?mlanmam??. takdîr buyuruluyor!" diyerek bu husûsdaki âyet-i kerîmeyi okudu.
   O zaman Câfer Sâdik Hazretleri:
   "-Öfkemi yendim!" dedi.
   Bu sefer köle:
   "-Kur'ân'da ayni yerde Hata! Ba?vuru kayna?? bulunamad?. da takdîr buyuruluyor!" dedi ve âyetin bu husûsla alâkali kismini okudu.
   Câfer Hazretleri:
   "-Haydi bagisladim seni!.." dedi.
   Bu defâ da köle:
   "-Kur'ân'da ayni âyetin devaminda Hata! Ba?vuru kayna?? bulunamad?. buyuruluyor!" diyerek âyetin, bu son kelimelerini okudu.
   Bunun üzerine Câfer Sâdik Hazretleri:
   "-Haydi git, hürsün artik; seni Allâh için âzâd ettim!.." dedi.
   Bunlar, ümmete nümûne olacak infâkin ne güzel müteselsil tezâhürleridir.
Allâh Rasûlü'nün bildirdigi üzre, susuzluktan soluyan bir köpege su veren günâhkâr bir kadin, sirf bu merhamet tezâhürü sebebiyle binlerce günâhinin afva mazhariyetiyle taltîf edilerek cennete nâil olmustur. Buna mukâbil, kedisine merhametsiz davranarak, onun açligina aldiris etmeyen bir kadin da cehenneme dûçâr kilinmistir. Bu misâller, bir müslümanin gönül âlemini istikâmetlendirmesi bakimindan ibretlidir.
   Mü'min, muzlim ve karanlik bir gecenin mehtâbi gibi derin, hassâs, rakîk, digergâm, merhamet ve sefkat sâhibi, cömert ve nûrlu olmalidir.
   Kardeslik duygularinin zayifladigi, ictimâî huzûr ve sükûnun selb oldugu, kin ve husûmetin çogaldigi cemiyetimizde bugün ciddî bir infâk seferberligine ihtiyaç vardir. Muzdarip ve muhtaç insanlarin yerinde biz olabilirdik. Bunun için onlara olan infâkimiz, Rabbimize karsi bir sükür borcudur. Büyük velî Azîz Mahmûd Hüdâyî Hazretleri, halkla beraber pâdisâhlari bile infâk seferberligine dâvet etmistir. Sultan III. Murad'a yazdigi bir mektupda söyle buyurur:
   "-Deden Kânûnî Sultan Süleyman nasil Istirancalar'dan su getirip Istanbul halkini suya kavusturdu ise, sen de Bolu ormanlarindan odun getirip bu kis Istanbul halkinin fakîrlerine tevzî et!"

Ana Menü | Sonraki Sayfa >>>